هنگام مواجه با بیمار تشنجی چه کنیم؟



تشنج یکی از بیماری‌های نسبتا شایع است که در آن فرد دچار حملات تشنجی شده و در اکثر موارد این حملات با درمان دارویی قابل درمان است.
تشنج در اکثر موارد یک حالت اورژانس نیست، ولی مهم است که هرکس بداند در زمان برخورد با حمله تشنج باید چه کارهایی را برای بیمار انجام دهد و چه کارهایی را انجام ندهد. تنها مورد اورژانسی، صرع استاتوس یا مداوم است؛ یعنی نوعی از حمله که تشنج بیش از ۱۰دقیقه به طول انجامد یا مجموع حملات پشت‌ سر هم در مجموع ۳۰ دقیقه طول بکشد و بیمار بین حملات، هوشیاری خود را به دست نیاورد.

اطرافیان بیمار باید سعی کنند آرامش خود را حفظ کرده و وحشت‌زده نشوند.

 بیمار را به پهلو بچرخانید تا تنفس بیمار راحت‌تر شود.

اشیاء خطرناک را از کنارش بردارید تا خطر مصدوم شدن بیمار را تهدید نکند.

تا پایان حمله بیمار را ترک نکنید. 

به هیچ عنوان نباید سعی کنید چیزی بین دندان‌های بیمار قرار دهید؛ چراکه این اقدام خطرناک بوده و می‌تواند صدمه قابل ملاحظه‌ای به دندان‌های بیمار یا دست خودتان وارد شود.

هرگز در حین حمله یا بلافاصله پس از اتمام حمله آب،‌ نوشیدنی و حتی داروهای بیمار را به خوردش ندهید.

از سیلی‌زدن، آب پاشیدن، تنفس دهان به دهان و فشار به قفسه سینه بیمار خودداری کنید.

سعی نکنید جلوی حرکات غیر ارادی بیمار را بگیرید؛ چون ممکن است باعث شکسته شدن استخوان‌های اندام‌ها شود.

پس از اتمام حمله، بیمار نیاز به استراحت دارد پس تا زمانی که کنار بیمار هستید سعی نکنید او را از خواب بیدار کنید.

 

shape image